دکتر مرتضی واحدی پور وکیل پایه یک دادگستری مال مشاع، چه وقتی که طرفین درصدد توافق به منظور بهره مندی از منافع یا عین آن هستند و چه در زمان اختلاف، منشأ دشواری های حقوقی و قضایی است. وقتی شرکا به تعهدات مشترک پایبند نباشند، نگهداری مال مشاع آسان نیست و بیم خرابی آن می رود. گاه در قانون ضمانت اجرایی برای زمان اختلاف بین شرکا پیشبینی شده است که همیشه مشکلات را رفع نمیکند، بلکه تنها کوره راهی به سوی عدالت و مقابله با لجاجت برخی از شرکا است. برای مثال در ماده 594 قانون مدنی آمده است: «هر گاه قنات مشترک یا امثال آن خرابی پیدا کرده و محتاج به تنقیه یا تعمیر شود و یک یا چند نفر از شرکا بر ضرر شرکای دیگر از شرکت در تنقیه یا تعمیر امتناع نمایند؛ شریک یا شرکای متضرر میتوانند به حاکم رجوع نمایند. در این صورت اگر ملک قابل تقسیم نباشد، حاکم میتواند برای قلع ماده نزاع و دفع ضرر، شریک ممتنع را به اقتضای موقع، به شرکت در تنقیه یا تعمیر یا اجاره یا بیع سهم خود اجبار کند». با این وصف، تخلیه، خلع ید، تحویل و دیگر آثار مربوط به مال مشاع، وضع دشوارتری دارند. ماده 43 قانون اجرای احکام مدنی در یکی از مهمترین مصادیق آن مقرر میدارد: «در مواردی که حکم خلع ید علیه متصرف ملک مشاع به نفع مالک قسمتی از ملک مشاع صادر شده باشد از تمام ملک خلع ید میشود، ولی تصرف محکوم له در ملک خلع ید شده مشمول مقررات املاک مشاعی است». بنابراین مقنن، مال مشاع را از دست همه شرکا خارج و هر گونه تصرف را برای همه آنها، از جمله محکوم له، منع میکند و در واقع حکمی میدهد که برای همه قابل استفاده است. دادگاه نیز اصولاً باید به همین راه رود. زیرا تصرف در مال مشاع، به دلیل اِشاعه در تمام اجزای آن، بدون توافق همه صاحبان حق، م
برچسب:
نویسنده: پویا شاکری
تاريخ: پنجشنبه
14 تير
1403 ساعت: 11:42